CHP ÖĞRETMENLERİN EKONOMİK VE SOSYAL SORUNLARININ ARAŞTIRILMASI İÇİN MECLİS ARAŞTIRMA ÖNERGESİ VERDİ.

CHP Milletvekillerinden bir grup öğretmenlerimizin durumunun gündemde kalması ve sorunlarının araştırılıp, sorunların giderilmesine yönelik önerilerinin oluşturulması için verdiği önergenin metni ve gerekçesi aşağıdadır.  

Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına

Öğretmenlerimizin ekonomik ve sosyal sorunlarının araştırılması ve çözüm önerilerinin belirlenmesi amacıyla Anayasa’nın 98. İçtüzüğün 104 ve 105 inci maddeleri uyarınca bir Meclis Araştırması açılması için gereğinin yapılmasını arz ederiz.

1) Muharrem İnce                         (Yalova)

2) Malik Ecder Özdemir                 (Sivas)

3) Atila Emek                               (Antalya)

4) Ali Oksal                                 (Mersin)

5) Ergün Aydoğan                       (Balıkesir)

6) Birgen Keleş                          (İstanbul)

7) Şahin Mengü                           (Manisa)

8) Fevzi Topuz                              (Muğla)

9) Ramazan Kerim Özkan              (Burdur)

10) Rasim Çakır                           (Edirne)

11) Abdulaziz Yazar                       (Hatay)

12) Ali Koçal                             (Zonguldak)

13) Şevket Köse                         (Adıyaman)

14) Zekeriya Akıncı                      (Ankara)

15) Orhan Ziya Diren                     (Tokat)

16) Hüsnü Çöllü                          (Antalya)

17) Ali Rıza Öztürk                       (Mersin)

18) Ali Rıza Ertemür                     (Denizli)

19) İlhan Kesici                          (İstanbul)

20) Ali İhsan Köktürk                 (Zonguldak)

21) Eşref Karaibrahim                 (Giresun)

22) Faik Öztrak                           (Tekirdağ)

23) Osman Kaptan                       (Antalya)

24) Mevlüt Coşkuner                    (Isparta)

25) Durdu Özbolat                 (Kahramanmaraş)

26) Mehmet Ali Özpolat                (İstanbul)

Gerekçe:

Bütün eğitim süreçlerinin en temel öğesi olan öğretmenlik mesleği 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 43. maddesinde "ihtisas mesleği" olarak tanımlanmaktadır.

Türkiye, 5 Ekim 1996 tarihinde, UNESCO ve ILO'nun ortaklaşa olarak karar aldığı "Öğretmenlerin Statü Tavsiyesini" imzalamıştır. Bu belgede "öğretmenlerin çalışma koşulları, eğitimin en yüksek derecede etkinliğini sağlayacak nitelikte olmalı ve öğretmenlere, kendilerini tümüyle mesleksel uğraşlarına adama olanağı verilmelidir" denilmektedir.

Eğitim Fakültesi mezunu on binlerce öğretmen adayı öğretmen olarak atanmayı, on binlerce öğrenci de öğretmenlerini beklemektedir. Ancak son yıllarda kamuda istihdam sınırlamaları nedeniyle daha az öğretmen atanmakta, atama bekleyen öğretmen sayısı ve öğretmen açığı hızla artmaktadır. Bütün eğitim kademelerinde, özellikle okul öncesi ve ortaöğretimde okullaşma oranlarının artacağının planlanmasına rağmen, öğretmen istihdamı konusunda ciddi bir planlama söz konusu değildir.

Atanma konusunda ciddi engellerle karşılaşan öğretmenlerimizin sorunları atandıktan sonra bitmemektedir.

Atama türlerine göre şu anda sözleşmeli-kadrolu öğretmen ayrımı yapılmaktadır. Sözleşmeli öğretmenlerin kadrolu öğretmenlere göre bir çok konuda sıkıntı yaşadıkları bilinmektedir.

Diğer taraftan, öğretmenlerin kadrolu öğretmen olarak atansalar bile, ekonomik ve sosyal sorunları devam etmektedir. Göreve başlayan öğretmenlerimiz de insanca yaşamlarını sürdürebilecek ekonomik ve sosyal haklardan mahrumdur.

Bir eğitim sendikası tarafından yapılan araştırmaya göre; öğretmenlerimizin yüzde 75.1'i aylık gelirinin harcamalarını karşılamaya yetmediğini, yüzde 67.8'i ise son bir yıl içinde banka kredisi çektiğini belirtmektedir. Diğer taraftan öğretmenlerimizin yüzde 93.1’i öğretmenlik mesleğinin saygınlığını yitirdiğini ifade ederken, yüzde 57.6'sı çalışma ortamından memnun olmadığını, 84.3'ü "Kadrolu öğretmenlik dışındaki öğretmen istihdamının hukuka ve insan haklarına aykırı olduğunu" söylemektedir.

Bu araştırmada öğretmenlerimiz tarafından verilen yanıtlar da öğretmenlerimizin sorunlarını net bir şekilde ortaya koymaktadır.

Bu sorunlar öğretmenlik mesleğinin ihtisas mesleği olduğundan uzaklaştığını da göstermektedir.

Öğretmene yapılan yatırım, öğretmene verilen önem, ülkemizin geleceğine verilen önemdir. Geri kalmışlığı yenmenin, kalkınmanın, çağdaşlaşmanın yolu nitelikli insan gücüyle olur ve nitelikli insan gücünü yetiştirecek olanda öğretmenlerimizdir.

O nedenle öğretmenlerimizin ekonomik ve sosyal sorunlarının araştırılması ve çözüm önerilerinin belirlenmesine büyük bir ihtiyaç bulunmaktadır